Zaterdagmorgen 17 december

De wekker liep zaterdagmorgen vroeg af, even na 05.30. Yes het is tijd voor Parijs, dus is in bed liggen niet meer aantrekkelijk. Ontbijt van cereals en wat inpakken voor onderweg, Sheeta eten geven voor het hele weekend en op weg naar het station. De afspraak was om 06.45 te vertrekken, maar je wilt toch niet de laatste zijn waar iedereen op moet wachten. Toen we aankwamen stond de bus eral en konden we vertrekken. Door de tunnel richting Terneuzen waar de laatsten werden opgehaald. Het werd erg slecht weer, regen en wind. In België werd het zelfs een behoorlijke sneeuwbui. Maar richting Frankrijk werd het minder en voor we bij de eerste stop kwamen kwam de zon er door en was het een stuk aangenamer.

Iedereen was wel toe aan een moment van benen strekken, de junkies konden hun verslaving bevredigen en veel dames hadden een kamer100 bezoek nodig. Lekker even een frisse neus halen was ook wel prettig. Na een halfuurtje vervolgden we onze reis en binnen anderhalf uur zagen we de skyline van Parijs. Wat was het druk, wat een auto's onderweg naar het centrum. Alles binnen de periferique wordt trouwens centrum genoemd, dat is dus een zeer ruim begrip.

Parijs is met afstand de grootste stad van Frankrijk. Het is de zetel van de Franse regering. Met zijn 2 miljoen inwoners in het centrum en 10 miljoen voor de hele agglomeratie, met inbegrip van de "banlieue" is het, na Londen, de grootste stad van West-Europa. De stad wordt in tweeën gedeeld door de rivier de Seine en is verdeeld in arrondissementen, het centrum telt er twintig.

We hadden twee chauffeurs Rob en Willemijn, die allebei geen enkel probleem hadden om zo'n lange bus tussen al die auto's, scooters en smalle straatjes te manouvreren (alweer een Frans woord, heb nooit wat geleerd en toch weet ik al zo aardig wat woorden Frans). We werden gedropt even na 12 uur bij de Opera Garnier waar we 6 uur later weer zouden worden opgehaald.

Net als in o.a. Londen en New York is ook hier het "hoppen" met de toeristenbus erg populair, al was het nu wat koud om bovenin te zitten. Toch ook hier weer "die-hards"

Opera Garnier ligt op het Place de l'Opera. Vooraleer de opera hier kon gebouwd worden moest eerst een heuvel worden afgegraven. Op die plaats werden vroeger zware jongens opgehangen en valsemunters in kokend water gegooid.De bouw van dit prachtig bouwwerk werd aangevangen in de glorieperiode van Napoleon III en Baron Haussmann. Het moest een groots gebouw zijn die alle andere overtrof en de thuisbasis zijn van de Académie Nationale de Musique. Het werd geopend in 1875 en bedoeld voor het hof en de hogere kringen. Getuige hiervan is de overweldigende luxe van de door marmeren geschraagde entreehal met zijn brede staatsietrap. Op het podium kunnen niet minder dan 500 acteurs plaatsnemen.

Een mooi detail is deze adelaar

Voor we oversteken naar Boulevard Haussmann met zijn dure galeries even rondkijken bij wat stalletjes, waar het duidelijk goedkoper is dan aan de overkant.

Eerste kennismaking met duur Parijs was Les Galerie Lafayette . Wel meteen een erg verpletterende. Niet alleen de grote mensenmassa, de zeer exclusieve spullen met de daaraan gekoppelde prijskaartjes, maar vooral de zeer indrukwekkende kerstboom en de koepel daarboven.

De indrukwekkende koepel, zeker zo mooi als de kerstboom

Galeries Lafayette een plaatje van een warenhuis. Maar om hier nu voor iedereen wat leuks te kopen, daarvoor had ik blijkbaar toch de verkeerde portemonnee meegenomen



Vlakbij was nog een shoppingparadijs : Printemps Hausman.
Als je beide shopparadijsjes goed wil bekijken, kan je daar ook wel een halve dag voor reserveren. Jammer dat het zo druk was, want je werd letterlijk meegezogen met de massa. Na een halfuurtje hielden we het wel voor gezien.

Terwijl we Blvd Haussman verlaten om op weg te gaan naar het Louvre en omgeving genieten we nog even van de prachtige voorzijde van de Opera Garnier . Aan alle kanten is dit gebouw even adembenemend van architectuur. Telkens ontdek je weer iets nieuws. Op de trappen zaten veel mensen, sommige genoten van het zonnetje en sommige van de bandjes die er speelden

Vanaf de Opera was het één rechte weg naar het Louvre. De tuinen en het plein aan de binnenzijde waren vrij toegankelijk. Omdat we veel te weinig tijd hadden om één van de musea te gaan bekijken, hebben we dit maar overgeslagen, maar we wilden natuurlijk niet weggaan zonder dit prachtige stukje historie uitgebreid te fotograferen.

Even op de kaart kijken

Meer dan 250 antiquaires presenteren hun handel hier in dit gebouw tegenover het Louvre

Het Louvre gezien vanuit een van de toegangspoortjes



waarna we uitkwamen bij de glazen pyramide. Deze is gebouwd in opdracht van president Mitterand en ontworpen door Ieoh Ming Pei. Deze pyramide moet de eeuwigheid voorstellen.

De vorsten van Frankrijk woonden vroeger in het Louvre. Wat moet dat een enorm verschil zijn geweest tussen het gepeupel en de koningen. Geen wonder dat er een revolutie is geweest. Na deze Franse Revolutie werd de functie van het gebouw niet langer dat van een koninklijk paleis maar het werd een museum. Dit is het Louvre tegenwoordig nog steeds met als bekendste bezienswaardigheid de Mona Lisa van Leonardo da Vinci.

Bijzonder indrukwekkend is deze hoeveelheid aan paleizen. Mochten we ooit terugkomen in Parijs dan wil ik zeker een dag doorbrengen in dit museum, zeker met het boek De DaVinci Code onder m'n arm.

Aan de rechterkant van dit indrukwekkende plein de Arc du Carroussel

Een van de vleugels van het Louvre

Pavillon Richelieu, genoemd naar Kardinaal Richelieu de eerste minister van Frankrijk in 1624. Deze galerie was eerst eigendom van het Ministerie van Financiën tot einde 1980, later omgebouwd tot galerie

Standbeeld van Jeanne d'Arc aan de Rue de Rivoli

Aan de rand van de Jardin des Tuileries



Aan de overkant van de Tuileries waren stratenlang veel goedkope souvenierwinkeltjes. Na een halfuurtje vonden we het wel genoeg zo en zijn een café de thé ingedoken waar we een paar grote koppen café au lait hebben gedronken. Onze voeten vonden het wel even genoeg zo.

We hebben heel wat dure auto's geparkeerd gezien. Lekker winkeltje trouwens, mmm...

Rue weet ik niet meer, richting Place Vendome



Na het Place Vendôme gaan we rechtdoor en dan de eerste straat rechtsaf. Komen we op de één van de exclusiefste winkelstraten de Rue du Faubourg St.-Honoré. Hier zijn de meeste vreselijk dure winkels gelegen. Hier worden meestal waren verkocht waarvan er maar één gemaakt is. We zien ook veel sjieke auto's met een wachtende chauffeur.

Even kijken wat een nachtje slapen hier nu kost gemiddeld

Place Vendome in kerstsfeer. Tijdens de lichttour konden we dit prachtige plein nogmaals bewonderen.

Dit grote architectonische complex uit de tijd van Lodewijk XIV wordt zo genoemd omdat zich hier de woning van de hertog van Vendome bevond. Het plein werd tussen 1687 en 1720 aangelegd als entourage voor het ruiterstandbeeld van Lodewijk XIV. De maker van dit beeld was Girardon. Het beeld werd overigens wel vernield tijdens de Revolutie, waarmee mijn voorouders zich o.a. mee bezighielden, want dat waren Hugenoten en die wilden een eind maken aan alle oneerlijke rijkdom.

Dit strenge en eenvoudige plein, achthoekig van vorm, wordt omgeven door gebouwen die op de begane grond grote bogen hebben met hogerop gevels, onderverdeeld door halfzuilen of pilasters, bekroond door frontons of door de typische dakvensters van Parijs. In het midden van het plein is een zuil geplaatst, die door Gondouin en Lepére tussen 1806 en 1810 ter ere van Napoleon opgericht werd.

Deze zuil is geinspireerd op de Trajanuszuil in Rome en is 43,5 meter hoog. Een aantal bronzen bas-reliefs, gegoten uit 1200 kanonnen die in Austerlitz buit gemaakt werden, cirkelt zich om de zuil heen. Chaudet plaatste een beeld van de keizer met het uiterlijk van Ceasar boven op de zuil, maar dit werd in 1814 vernield en vervangen door een beeld van Henri IV. In 1874 werd een kopie van het originele beeld van Chaudet op de zuil geplaatst. Hier is o.a. het beroemde 5* hotel Ritz te vinden en enkele grote juweliers. Hotel Ritz is het hotel van waaruit Prinses Diana en haar vriend gevlucht waren voor de paparazzi.

Zomaar een legertje kerstmannen

Na al dat geslenter kregen we toch zachtjesaan honger en hebben ons eerste Parijse diner gedaan in de buurt van de Opera. Het eethuisje had de toepasselijke naam Pub - Opera. Een simpel en klein (zoals veel van deze brasserie/pubs)
We zaten net lekker op een ruim bankje, werden we weggestuurd naar een ienie-mienie tafeltje en gepropt tussen twee andere stellen in. Later bleek dat dit heel normaal is en dat je altijd aan een klein tafeltje wordt gezet. Het was niet zo'n geweldige keus, want het duurde nogal voor de bestelling werd opgenomen (half Frans half Engels) en toen we eindelijk ons eten kregen bleek Cor geen zalm maar steak te krijgen en was mijn eigerecht nogal smakeloos. Maar.... de mousse au chocolat was errug lekker.
Na deze kennismaking met de beroemde Franse cuisine was het langszaamaan tijd om de bus op te gaan zoeken.

Het dure warenhuis LaFayette was ontzettend mooi verlicht, een van de weinige grote shops. De kleurtjes zijn op deze foto niet zo duidelijk te zien, dat is wel jammer.



Even na 6 uur vertrok de bus naar de Seine waar voor de liefhebbers kaartjes voor een boottocht was gereserveerd. Wij zijn meegereden en hebben de buurt rond de Champs bewandeld.

Nog even een laatste foto van een mooi verlichte straat (net een blok van de Champs Elysee vandaan) voor we naar de bus teruggingen. Het was nogal vroeg, dus daarom nog een drankje genomen bij een theaterbar aan de Av Montaigne.



Nadat iedereen weer netjes op tijd bij de bus arriveerde, gingen we op weg voor een lichttour. Ontzettend leuke dingen gezien, maar er waren ook hele delen van de stad waar helemaal niks versierd en/of verlicht was. Heel mooi verlicht was natuurlijk de Champs Elysee (foto is niet zelfgemaakt)



Dat was wel jammer, zelfs in het centrum was weinig te zien wat kerstverlichting betrof.
Even na 10 uur waren we bij ons hotel in de wijk La Defense.
We hadden al een kamercard gehad dus konden we zo doorlopen. Na wat opgefrist te zijn, hebben we nog een uurtje aan de bar doorgebracht met wat biertjes en Mona Lisa's.

Zondagmorgen 18 december

Net even aan de verkeerde kant een foto genomen, ons hotel Novotel Paris la Defence was om de hoek. Omdat het van dezelfde keten Accor is waren deze hotels aan elkaar gebouwd

Uitzicht op de wijk La Defense waar o.a. veel kantoren zijn gevestigd die in de binnenstad niet meer konden fungeren. De bereikbaarheid is beter, er is natuurlijk ook hier nog wel file, maar niet zo veel als in de binnenstad. Voor de 20.000 die er wonen en de 150.000 die er dagelijks werken is dit wel de beste oplossing

La Defense gaan we weer uit op weg naar de Eiffeltoren, langs de moderne Arc de Triomph : de Grand Arche la Defense deze moderne Arc die op het hoogste punt van deze wijk is gebouwd in opdracht van Mitterand.

De Champs Elysées is het hoofdonderdeel van de as die de drie Arc's verbindt. In feite verbindt de as een aantal grootse bouwwerken uit de Franse geschiedenis. De as begint bij de historische Arc de Triomphe du Carrousel uit 1806, vlakbij de ingang van het Louvre. Vervolgens gaat de as over de Tuilerieën en kruist het enorme Place de la Concorde. (Al enige tijd voorzien van een prachtig reuzenrad). Daarna maakt de Champs Elysées de verbinding naar de Arc de Triomphe op Place Charles de Gaulle/Etoiles. De historische as is in de jaren negentig van de 20ste eeuw voortgezet, want vervolgens ligt precies in het verlengde van de twee netgenoemde Arc's de Grande Arche de la Défense.



Natuurlijk stoppen we even bij de grote rotonde, we kunnen niet erbij stoppen, maar aan de overkant en zo via de metro ondergronds door de tunnel lopen. Helaas lopen we wel ondergronds, maar in een rondje. Dus deze avonturiers kunnen alleen van een afstandje een plaatje schieten.

Bij de Eiffeltoren hebben we een uurtje om eventueel naar boven te gaan, als er niet een te grote rij staat. Je kan ook de buurt er omheen gaan bekijken. Er staan al heel wat mensen en we besluiten om een stukje te gaan wandelen. Maar eerst natuurlijk een heleboel filmen en foto's nemen van dit overbekende bouwwerk.



Wat ben je klein als je voor dit 317 meter hoge bouwwerk staat

Iedere toerist zal zo'n foto wel in de huisverzameling hebben, de mevrouw in het groene jasje heeft er in ieder geval eentje. Van de 2 militairen kregen we gelukkig geen commentaar dat Cor een foto nam

Nog meer militairen tussen de toeristen om een oogje in het zeil te houden

Bijzondere bomen in het park aan de voet van de Eiffeltoren

Terwijl de meesten nog op en rond de Eiffeltoren waren zijn wij in de omgeving een kijkje wezen nemen. Het was lekker weer, dus wat houdt ons tegen ? In het park Champ de Mars, wat rondom loopt, zijn we ook nog even geweest, daar waren heel veel Parijzenaars aan het joggen



Later hoorden we dat er op de eerste verdieping van de Eiffeltoren een ijsbaan was gemaakt. Dat is wel heel bijzonder.

Richting Montmartre eerst nog even langs en over één van de mooiste bruggen in Parijs de Pont Alexandre III. Omdat er niet gestopt mocht worden, zijn we in een zijstraatje tussen deze brug en de Domes des Invalides gestopt zodat we wat plaatjes konden schieten. Geweldig mooi die beelden op en rond de grote zuilen.

Verder rijdend zagen we vlakbij de wijk Montmartre het roemruchte "Moulin Rouge" van buitenaf gezien niet zo aantrekkelijk. In ons programma was een bezoek niet inbegrepen, dus kunnen we niet oordelen over wat er van binnen te zien zou zijn.

Le Basilique de Sacre Coeur

Na de Frans-Pruisische oorlog van 1870 werd er voorgesteld om een kerk te bouwen in het heilige hart op de heuvel Montmartre. Aanvankelijk werden de kosten van bouw gedekt door de giften van de bevolking, maar in 1873 verklaarde het Nationale Parlement het tot een staatsaangelegenheid. De architect was Abadie. Hij had ook de restauratie gedaan van de St-Front Cathedral in Périgueux. De plannen voor een nieuwe basiliek riepen om een kasteel in Romeins-Byzantaanse stijl. De eerste steen werd gelegd in 1875. Abadie stierf in 1884 en toen was alleen de fundatie afgerond. Hoewel het in 1914 werd gecompleteerd, werd door de Eerste Wereldoorlog pas in 1919 ingewijd. De totale kosten waren 40 miljoen frank. Sinds 1885 vindt er eeuwigdurende aanbidding plaats. Het interieur van de kerk bevat een van 's werelds grootste mozaïeken en stelt Jezus voor met gestrekte armen. De naburige klokkentoren bevat de "Savoyarde". Deze is in 1895 gegoten in Annency en weegt 19 ton en is daarmee een van de zwaarste van de wereld.Echte kenners zullen zien dat de architecten (Abadie en Magne) verschillende bouwstijlen hebben toegepast, waaronder de Romaanse en de Byzantijnse bouwstijl. Om boven aan te komen, moet men eerste de 237 treden nemen. Hierna heeft men een schitterend uitzicht. Van binnen is de kerk rijkelijk versierd met schilderijen en beeldhouwwerken.

Een bezoek aan deze basiliek is zeer de moeite waard. Om stil van te worden, zo prachtig is deze ook van binnen. Ondanks het grote bezoekersaantal heerste er een serene stilte binnen.

Het weer is erg helder, dus hadden we een prima uitzicht vanaf de trappen

Toch wel een beetje zere voetjes na het beklimmen van de ruim 230 treden naar boven